Much has been written about the ties between President Donald Trump and Vladimir Putin. Most reports focus on Russia's interference in the presidential election, but the true extent of Trump's collusion with the Russians is only just beginning to be understood.


As the world wakes up to one of the biggest political scandals of the modern era, Craig Unger is uniquely placed to expose the truth behind Trump's long-running relations with the Russian state.

In his sweeping investigation, Unger reveals how Trump became a target of Vladimir Putin's decades-long mission to undermine Western democracy and the geopolitical hegemony of the United States, a mission for which Putin and his hand-selected group of oligarchs and mafia kingpins had ensnared Trump long before he ran for office.

Drawing on original research, exclusive sources, anonymous tips, and leaked and never-before-seen documents, Unger is the first reporter to unravel Trump's long, tangled history with Vladimir Putin and the Russian mafia, and fully grasp the significance of Russia's ambitions to destabilise the West.

House of Trump, House of Putin is both a page-turning thriller and an epic tale of intrigue, drama, and shady dealings, reported from the frontline of a new Cold War. 


About The Last Jedi: Expanded Edition (Star Wars)

NEW YORK TIMES BESTSELLER • Written with input from director Rian Johnson, this official adaptation of Star Wars: The Last Jedi expands on the film to include scenes from alternate versions of the script and other additional content.
From the ashes of the Empire has arisen another threat to the galaxy’s freedom: the ruthless First Order. Fortunately, new heroes have emerged to take up arms—and perhaps lay down their lives—for the cause. Rey, the orphan strong in the Force; Finn, the ex-stormtrooper who stands against his former masters; and Poe Dameron, the fearless X-wing pilot, have been drawn together to fight side-by-side with General Leia Organa and the Resistance. But the First Order’s Supreme Leader Snoke and his merciless enforcer Kylo Ren are adversaries with superior numbers and devastating firepower at their command. Against this enemy, the champions of light may finally be facing their extinction. Their only hope rests with a lost legend: Jedi Master Luke Skywalker.
Where the action of Star Wars: The Force Awakens ended, Star Wars: The Last Jedi begins, as the battle between light and dark climbs to astonishing new heights.

Featuring an 8-page color photo insert of thrilling images from the hit movie


Zie ook de Volkskrant van donderdag 19 april 2018

Believe Me, het boek van de Nederlands-Amerikaanse televisiepersoonlijkheid Yolanda Hadid verschijnt bij Pepper Books. Mariska Budding kocht de rechten aan bij Paul Sebes, die de verkoop begeleidde namens de Amerikaanse uitgeverij St. Martin’s Press.

Hadid lijdt sinds 2011 aan de mysterieuze ziekte van Lyme en zet zich via verschillende media in om meer aandacht te krijgen voor de ziekte. In het boek beschrijft ze de tol die de ziekte eist op haar gezins- en werkende leven. De nu 53-jarige Hadid groeide op in het Zuid-Hollandse Papendrecht en werd op 16-jarige leeftijd als model ontdekt bij een modeshow van Frans Molenaar. Na een jarenlange modellencarrière settelde ze in Los Angeles om zich te richten op het stichten van een gezin. Vanaf 2010 vergaarde Yolanda Hadid nationale bekendheid in de VS met de reality-serie The Real Housewives of Beverly Hills. Ze is de moeder van modellen Gigi en Bella Hadid.
Uitgever Mariska Budding: ‘Het is een van de meest ontroerende en inspirerende boeken die ik de afgelopen tijd heb gelezen. Het is bizar wat Yolanda Hadid allemaal heeft moeten doorstaan en hoe ze vrijwel altijd positief blijft en hoop blijft houden. Believe Me is een mooie aanwinst voor het Pepper Books-fonds.’ Believe Me ligt – zoals nu gepland – in het najaar van 2018 in de boekhandels.

Sam Bourne - Complot tegen de president

Het ondenkbare is gebeurd. De VS hebben een onstabiele demagoog tot president verkozen. Na een woordenstrijd met het Noord-Koreaanse regime komt hij gevaarlijk dicht in de buurt van het afvuren van een kernraket. Dan ontdekt de doorgewinterde Washington-insider Maggie Costello een moordcomplot. Moet ze de president redden en de westerse wereld overlaten aan deze in toenemende mate grillige pseudo-tiran, of moet ze hoogverraad plegen en het risico nemen dat het land in een burgeroorlog verzeild raakt?

_____________________________________________________ 

Even committed Trump-haters may suffer struggles of conscience over what would count as a satisfactory resolution of the plot. The writer surely intends to induce such unease, and the clever denouement adds at least two more alarming paths to the moral maze the book has mapped. To Kill the President is a techno-thriller, with particular attention to remote inter-activity that allows the owner of devices and vehicles to control them from afar, but opens up the possibility of hackers intervening, Set-pieces include a terrific car-chase involving only one driver, and a plotline that may leave readers paranoid about the central-heating thermostat. The story also incorporates flashbacks to Iceland, India, Namibia and Norfolk that imaginatively fatten the narrative.

 

Unusually, it is explicitly a feminist thriller. Not only the off-stage President but also two of the major male characters are revoltingly misogynistic, while Maggie’s quandary about whether to stop her boss being shot is complicated by her knowledge of young women who have suffered from his tolerance of sexual harassment and intolerance of abortion.

 

As President Trump’s worldview also includes the declared belief that novels are pointless, he seems unlikely to read the book, although might perhaps tweet his outrage that it is premised on his potential violent death. If he opened it – and showed more mature reflection than he has on other topics – he would find a pacy, engaging and morally serious thriller that offers no easy answers on the limits of loyalty and dissent within a democracy.

 

Diana: Haar eigen verhaal

 

 

 

De tragische dood van Diana, de prinses van Wales, op 31 augustus 1997, overspoelde de wereld met een golf van verdriet, wanhoop en droefheid, die tot dan toe ongekend was. Deze spontane uitbarsting van smart was niet alleen een teken van haar enorme persoonlijke invloed op het wereldtoneel, maar ook van haar sterke positie en van datgene wat zij vertegenwoordigde als vrouw en als voorbeeld van een nieuwe generatie, een nieuwe orde en een nieuwe toekomst. Ook nu nog moeten we leren omgaan met het verlies en met datgene wat zij voor ons betekende, waardoor mensen die haar nog nooit ontmoet hebben zo’n intens verdriet voelden dat ze zelfs voor hun eigen familieleden niet zouden tentoonspreiden. Door een ondefinieerbare alchemie was zij de tijdgeest gaan belichamen, zodat we toen we haar begroeven, ook iets van onszelf ten grave hebben gedragen. De mensen die op bedevaart gingen om bloemen te leggen bij Kensington Palace, waar zij woonde in Londen, huilden niet alleen om haar, maar ook om zichzelf. Iro nisch genoeg had iemand haar een keer gevraagd wat zij  voor grafschrift zou willen hebben. ‘Veel hoop die vermorzeld is in het kinderstadium’ had ze geantwoord, een zin die onbewust niet alleen haar korte leven kenmerkte, maar ook de geest die zij vertegenwoordigde.

Dunkirk

Maar hoe dichter je bij het strand kwam en hoe meer tijd je er doorbracht, hoe duidelijker het werd dat er niet één beeld en niet één verhaal was. Een officier van het Royal Sussex Regiment herinnert zich dat hij op het strand arriveerde en stram begroet werd door een lid van de militaire politie, die naar zijn eenheid vroeg en hem beleefd wees naar een volmaakt ordelijke rij. Een jonge seiner daarentegen werd in een andere rij begroet met de woorden: ‘Maak dat je wegkomt voordat we je neerschieten!’ En een sergeant van de Royal Engineers zag hoe een drom wanhopige soldaten vocht om in een boot te komen voordat die het ondiepe water bereikte. In een wanhoopspoging om de orde te herstellen voordat de boot kapseisde trok de gezagvoerder zijn revolver en schoot een van de soldaten door het hoofd. De anderen reageerden ternauwernood. ‘Het was zo’n chaos op het strand,’ herinnert de sergeant zich, ‘dat het niet buitensporig leek.’

Voor iedereen die op het strand of de strekdam stond, de lange golfbreker van waaraf de meeste troepen werden geëvacueerd, of zich vastklampend aan een koe terugtrok, was er een andere realiteit. Naast elkaar gezet spreken die realiteiten elkaar vaak tegen. Neem één aspect van het verhaal: de stranden besloegen een groot gebied, ze werden bevolkt door vele duizenden mensen in uiteenlopende mentale en fysieke staten gedurende tien heftige dagen van wisselende omstandigheden. Hoe zouden die verhalen elkaar níét kunnen tegenspreken? De hele wereld was aanwezig op die stranden.

Rafael Buschmann en Michael Wulzinger - Football Leaks

De klokkenluiders

Daar staat hij, de onzichtbare, het fantoom, de man die geen sporen achterlaat. Maandenlang konden we elkaar alleen maar schrijven. In het begin antwoordde hij helemaal niet, daarna aarzelend en onregelmatig. In zijn mails stond vaak slechts het allernoodzakelijkste; korte zinnen, nauwelijks details.

Hij is niet iemand die mensen snel vertrouwt, dat wordt al snel duidelijk. Je kunt het hem ook nauwelijks kwalijk nemen. Hij is tenslotte op de vlucht, verbergt zich voor de onderwereld, voor privédetectives en de politie. Elke fout kan hem ontmaskeren. Begrijpelijk dat zo iemand veel tijd nodig heeft voordat hij zich blootgeeft. Nu, in februari 2016, schrijft hij dat hij iets persoonlijk met ons moet bespreken. Het zou dringend zijn.

Onze eerste ontmoeting vindt plaats in een stad in Oost-Europa. Buiten ligt sneeuw, binnen, in de kleine hotelkamer, is het warm en benauwd. De verwarming kan niet lager worden gezet. Geen behaaglijke sfeer.

Hoe moeten we hem noemen? Hij heeft zelfs zijn naam nooit genoemd. ‘Noem me John,’ zegt hij.

Zo begint het dus, het avontuur dat ons gedurende een maandenlange reis naar de afgronden van de voetbalbranche zal brengen. John is Football Leaks. De kleine website die sinds enige tijd zoveel opwinding veroorzaakt, is zijn spreekbuis. Zijn data zijn zijn stem, ze veroorzaken ophef, van de eerste dag af.

Mason Cross - Operatie Winterlong

Proloog

Tjoemen, Siberië

Om vijf over een in de nacht liep de Amerikaan de Anatoli binnen. Hij bleef bij de deur staan en wierp een blik in het rond voordat hij op zijn vaste plek aan het eind van de bar ging zitten.

Hij wist dat de warmte van de openhaard hem goed zou doen als de gevoelloosheid eenmaal uit zijn gezicht was verdreven. Er waren vandaag geen nachtbrakers en dat kwam goed uit. De barkeeper ving zijn blik op en knikte dat hij zo zou komen met zijn gebruikelijke bestelling, Dat gaf hem tijd om zijn buitenkleding uit te trekken en het zich gemakkelijk te maken.

Hij trok eerst zijn dikke handschoenen uit en zette toen zijn hoofddeksel af, een grote, met wol gevoerde pelsjagersmuts met flappen over de oren. Hij legde de handschoenen en de pet naast zich op de bank en knoopte toen zijn dikke, gewatteerde jas open. Hij hees het zware kledingstuk van zijn schouders en liet het op de bank vallen. Ten slotte trok hij zijn trui uit en liet de warmte van het vuur doordringen in zijn ledematen.

Het was niet de kou die je de das omdeed, dacht hij vaak. Niet rechtstreeks. De kou was te harden, als je je erop voorbereidde. Het was die voortdurende voorbereiding die je afmatte, de voorzorgsmaatregelen, het gedoe, het zorgvuldig opbouwen en afpellen van lagen kleding om alleen maar te kunnen overleven en functioneren in deze omgeving in deze tijd van het jaar. De constante oplettendheid die nodig was om gewoon maar te bestaan. 

Een paar avonden geleden had hij op een van de lokale tv-zenders een documentaire gezien over de ruimtewedloop. Door Sovjetogen gezien natuurlijk, met meer aandacht voor Gagarin en Teresjkova dan voor Glenn en Armstrong, maar sommige dingen waren universeel. Hij meende enigszins te weten hoe het was om astronaut te zijn, je voor te bereiden om ergens te zijn waar menselijke wezens niet thuishoorden. Op een late avond begin december was het moeilijk niet tot de conclusie te komen dat Tjoemen aan die lijst moest worden toegevoegd.

 

Rick Campbell - Het keizerrijk van de dageraad

Openingszetten

1

Washington, D.C.

Er viel een lichte regen uit een grauwe wolkenlucht toen een zwarte Lincoln Town Car de 14th Street Bridge opreed en zich dwars door drie rijbanen van ochtendverkeer een weg baande naar het noorden. Achter in de sedan staarde Christine O’Connor door de beregende ramen naar de rivier de Potomac, die traag naar de Chesapeake Bay in het oosten stroomde. Ze negeerde het ritmische zoeven van de ruitenwissers en concentreerde zich op de radio, die was afgestemd op een lokale nieuwszender. Ze luisterde naar het nieuwsoverzicht en was niet verbaasd dat het belangrijkste nieuws van de dag niet aan bod kwam.

     Als presidentieel adviseur voor de nationale veiligheid werd Christine dagelijks op de hoogte gebracht van gebeurtenissen overal ter wereld die van invloed konden zijn op de veiligheid van Amerikaanse staatsburgers. Deze ochtend keerde ze terug van het Pentagon na haar wekelijkse informatiegesprek met de minister van Defensie, Nelson Jennings. Tegen het eind van de bijeenkomst was de moord op de Chinese minister-president daags tevoren ter sprake gekomen. Er zou sprake zijn van instabiliteit binnen het Centraal Comité van het Chinese politbureau terwijl de acht overgebleven leden zich beraadden op de opvolging van de op één na machtigste man van China. Er werd uiting gegeven aan bezorgdheid over de dood van Bai Tao, een verklaard tegenstander van het gebruik van militaire macht om de conflicten van China op te lossen. In het licht van wat de Verenigde Staten overwogen te ondertekenen was het geen onbelangrijke kwestie.

 

 

 

Mark Salisbury - Een koffer vol fabeldieren

Fabeldieren en Waar Ze Te Vinden, een dun encyclopedisch boek over magische schepsels, zogenaamd geschreven door de befaamde magizoöloog Newton ‘Newt’ Scamander, met een voorwoord van het schoolhoofd van Zweinstein, Albus Perkamentus, werd in 2001 voor het eerst voor Dreuzels uitgegeven ten behoeve van de Britse liefdadigheidsorganisatie Comic Relief. Als een van de drie begeleidende boeken naast J.K. Rowlings klassieke Harry Potter-reeks – de andere twee zijn Zwerkbal Door de Eeuwen Heen (eveneens voor Comic Relief) en De Vertelsels van Baker de Bard – is Fabeldieren en Waar Ze Te Vinden nog altijd het definitieve studieboek over fabeldieren, te vinden in elk tovenaarshuishouden en op elke tovenaarsschool. Als zodanig wordt het genoemd in Harry Potter en de Steen der Wijzen, Harry Potter en de Orde van de Feniks en Harry Potter en de Relieken van de Dood.

Toen het laatste Harry Potter-boek, Harry Potter en de Relieken van de Dood, in juli 2007 verscheen en vier jaar later de laatste film in roulatie ging, dachten de meeste fans dat dat het einde was van zowel het verhaal als het magische universum waarvan talloze miljoenen lezers en kijkers hadden genoten. Maar net als de magische feniks die uit zijn as verrijst zou J.K. Rowlings tovenaarswereld herboren worden, dankzij Lionel Wigram, een voormalig directeur van Warner Bros. aan wie producer David Heyman in 1997 Harry Potter en de Steen der Wijzen had toegestuurd, vergezeld van een brief waarin hij zei: ‘Ik denk dat dit een heel goede film zou kunnen worden’ en die later de laatste vier Harry Potter-films produceerde.

Dermot Power - Het artwork van de film

Neem een kijkje in de wereld van de geniale designafdelingen die, onder leiding van production designer en Academy Award®-winnaar Stuart Craig, de onvergetelijke personages, plaatsen en dieren uit tovenaarswereld van J.K. Rowling tot leven hebben gewekt.Het artwork van de film Fantastic Beasts and Where to Find Them, samengesteld door Dermot Power, de concept artist van de film, neemt je mee op een magische reis door een ontwerpproces dat even bijzonder is als de wereld van Newt Scamander: van de eerste bijeenkomst van de kunstenaars, ontwerpers en filmmakers tot de magische periode waarin de film daadwerkelijk is geproduceerd in de Leavesden Studios.De uitgebreide verzameling van honderden schetsen, tekeningen, schilderijen, storyboards en matte paintings biedt een uniek kijkje achter de schermen bij Stuart Craig en de rest van de art crew en het tot stand komen van de film. Dit officieel door Warner Bros. Consumer Products goedgekeurde, fantastische boek is een feest voor het oog en het biedt fans van de Harry Potter-films de perfecte introductie in de wereld van Fantastic Beasts and Where to Find Them.

Nicoletta Caven - Fantastic Beasts and Where to Find Them kleurboek

Ontdek Fantastic Beasts and Where to Find Them in deze rijk geïllustreerde zwart-witverzameling van personages en scènes uit de film en tekeningen waarop ze gebaseerd zijn. Van de bruisende straten en gebouwen in het opwindende New York van 1926 tot de chique kantoren van het geslacht Shaw, en van het appartement van Tina en Queenie tot het wonderbaarlijke MACUSA nodigt dit boek je uit je een weg te kleuren door het avontuur - zelfs vanuit de koffer van Newt! Je zult er ook talloze rekwisieten en voorwerpen in vinden, zoals toverstokken, tekens en symbolen en wie weet zelfs een fabeldier...

Ian Nathan - Beleef de magie

Welkom in de tovenaarswereld! Kijk mee hoe regisseur David Yates en producer David Heyman Fantastic Beasts and Where to Find Them, het nieuwe avontuur van J.K. Rowling, hebben verfilmd.

Met Beleef de magie: Het boek bij de film Fantastic Beasts and Where to Find Them kun je kennismaken met Newt Scamander, magie-zoöloog, en de belangrijkste personages, plaatsen, dingen en dieren waar hij mee te maken krijgt in het New York van de jaren twintig. Ontdek de magie van het Magical Congress of the United States of America (MACUSA, het geheime Amerikaanse equivalent van het Ministerie van Toverkunst) en de magische geheimen van Newts koffer.

In elk deel worden de belangrijkste personages beschreven, met onthullend commentaar van Eddie Redmayne, Katherine Waterston, Alison Sudol, Dan Fogler, Colin Farrell en vele anderen. In de interviews met David Heyman, David Yates, Stuart Craig, Colleen Atwood en een magisch legioen van andere crewleden kun je alles lezen over het decorontwerp, de kostuums, make-up, special effects, de design afdeling en de rekwisieten (vooral toverstokken!). Dit officieel door Warner Bros. Consumer Products goedgekeurde boek, vol met fantastische foto's waarmee je een exclusief kijkje achter de schermen kunt nemen, is de ultieme gids en de perfecte introductie van Fantastic Beasts and Where to Find Them.

Scott McEwen - Ghost Sniper

 Proloog
 
Parijs, Frankrijk
 
Gil keek zijn beste en vaak roekeloze vriend aan.
         ‘Vertel eens wat over dat meisje.’
         Crosswhite nam een trek van zijn sigaret. ‘Weinig over te vertellen.’
         ‘Geloof ik niks van. Je bent verdomme naar een communistisch land verhuisd om bij haar te zijn.’
         ‘Het is eigenlijk niet zo communistisch meer… alleen straatarm.’
         Ze liepen over een opslagterrein in een buitenwijk van Parijs, niet ver van het spoorwegemplacement waar Gil voor het eerst kennis had gemaakt met de Tsjetsjeense sluipschutter Sasha Kovalenko.
         ‘Dus je gaat me niets vertellen?’
         ‘Nou, ze is wat jonger dan ik.’
         ‘Hoe jong?’
         ‘Eenentwintig.’
         Gil floot. ‘Eenentwintig is een mooie leeftijd.’
         ‘Ze wil binnenkort trouwen… een kind krijgen.’
         ‘Doen, zou ik zeggen,’ zei Gil terwijl hij zelf ook een sigaret opstak. ‘Het zou je goed doen.’
         ‘Ik word al gek bij gedáchte aan een kind. En wat gebeurt er als jij je weer eens in de nesten werkt? Wie komt je dan redden?’
         ‘Gebruik mij niet om eronderuit te komen,’ zei Gil. ‘Trouwens, ik zat zojuist in de problemen. Je was nergens te bekennen.’
            ‘Nee, en je was verdomme bijna dood, zo te horen.’
            ‘Die twee vorige keren was ik verdomme ook bijna dood.’
            Crosswhite zweeg en keek hem aan. ‘Wat wil je daar verdomme mee zeggen?’
            ‘Dat ik vind dat je moet trouwen en een kind krijgen, lul.’
            ‘Ja hoor,’ zei Crosswhite met een zucht. ‘Tuurlijk.’ Ze liepen door. ‘Ze is katholiek. Het begint met zondags naar de kerk gaan. Ik heb de pest aan die verrekte kerk.’
            ‘Je zult er niet aan doodgaan. En je zult ook moeten stoppen met drugs.’
            ‘Ben ik al. Heb je Marie onlangs nog gesproken?’
            Gils gezicht betrok onmiddellijk toen de naam van zijn vrouw viel. ‘Ze wil me niet terug voordat ik er definitief mee kap. En ik ben er gewoon nog niet aan toe.’
            ‘Je kent die aanstormende jonge gasten,’ zei Crosswhite. ‘Ze zijn sneller, sterker en gevaarlijker dan wij.’
            ‘Ik weet het, maat, maar ik ben nog niet zover.’
            Ze kwamen bij een oranje kanteldeur met een grote witte negen erop.
            ‘Wat denk je daarbinnen verdomme te vinden?’ vroeg Crosswhite zich hardop af. ‘Een boobytrap?’
            Gil liet zijn sigaret vallen en trapte hem uit. ‘Dat betwijfel ik.’
            ‘Weet je heel zeker dat je het niet eerst tegen Pope wilt zeggen?’
            ‘Ja.’ Gil deed een stap naar voren, stak de sleutel in het slot en draaide hem om. De deur kantelde automatisch naar boven en de twee mannen staarden naar binnen.
            ‘Je neemt me in de zeik,’ zei Crosswhite.
            De telefoon in Gils zak ging over.
            ‘Hallo?’
            ‘Dus wat is er achter deur nummer negen?’ vroeg Pope.
            Gil keek, absoluut niet verbaasd, naar de lucht. ‘Ik denk dat je maar beter een vliegtuig kunt nemen om het zelf te bekijken.’

Nicholas Petrie - Een man van goede wil

Er lag een pitbull onder de voorveranda en hij wilde er niet onderuit komen.

De jonge Charlie Johnson zei: ‘Die verdraaide hond ligt daar al weken, meneer. Hij heeft alle katten en honden in de buurt al opgevreten. Ik kan verdikkeme mijn broertje niet eens meer door de voordeur naar buiten laten gaan.’

Het honderd jaar oude huis stond op een klein perceel aan de rand van een wat verloederde wijk in Milwaukee die, net als het huis, betere tijden had gekend. Het was begin november en niet warm, zelfs niet voor Wisconsin. De bladeren waren al van de kale bomen gevallen die boven hen uittorenden.

Maar de zon scheen en dat was al heel wat. En de hemel was helder en bleekblauw. Geen ochtend voor ruis. Absoluut niet.

Peter Ash zei: ‘Hoe groot is die hond precies?’

Charlie schudde zijn hoofd. ‘Nooit van dichtbij gezien, meneer, en nooit overdag. Maar hij is verdomd groot, dat kan ik u wel vertellen.’

‘Heb je het asiel al gebeld?’

‘O ja, mijn moeder heeft gebeld,’ zei Charlie. ‘Er kwamen twee mannen die één keer daaronder keken, meteen weer in hun auto stapten en wegreden.’

Charlie droeg een schooluniform: een lichtblauw strijkvrij overhemd, een donkerblauwe terlenka broek en enorme gepoetste zwarte schoenen aan zijn veel te grote voeten. Hij was het soort magere, twaalf jaar oude kind met flaporen dat zes keer per dag kon eten en dan nog steeds honger had.

Maar zijn ogen waren ouder dan zijn jaren. Ze misten niets.

Nu keek hij Peter Ash aan.

Peter zat op het gesloten deksel van een houten gereedschapskist, met zijn brede, knokige handen op de versleten knieën van zijn timmermansbroek, en keek door het kleine luik in de vermolmde grenenhouten latten rondom de ruimte onder de veranda. Hij moest toegeven dat de hond groot klonk. Hij kon hem horen grommen in het donker. Als een stationair draaiende tankmotor, maar dan harder.

Er lag een .45 onder de zitting van zijn pick-up, maar die wilde hij niet gebruiken. Het was niet de schuld van de hond, niet echt. Die was hongerig, bang en alleen, en alles wat hij had waren zijn tanden.

Maar ja, Peter had Dinah, de moeder van Charlie, beloofd dat hij de vermolmde draagbalken onder haar stokoude veranda zou repareren.

Ze had niets gezegd over de hond.

Peter kon het haar niet echt kwalijk nemen.

Haar man had zelfmoord gepleegd.

En dat was de schuld van Peter.